Þremur dögum eftir komu mína hingað til Kengúrulands skelltum
við okkur í þriggja daga heimsókn til Nýja Sjálands. Það kom til af því að
dvalarleyfi mömmu og pabba gildir aðeins í þrjá mánuði í einu og ótrúlegt en
satt þá var ódýrara fyrir þau að yfirgefa landið og koma aftur heldur en að fá
framlengingu á dvalarleyfinu.
Við fórum því í heimsókn til kunningja hans pabba sem gisti
hjá okkur heima á Íslandi á því herrans ári 1989. Kunninginn Deric og Patricia
konan hans tóku vel á móti okkur og við gistum hjá þeim fyrstu nóttina. Daginn
eftir ókum við bílaleigubílnum okkar á vinstri vegarhelmingi upp að eldfjallinu
Mount Egmont þar sem við fengum okkur skemmtilegan göngutúr í regnskóginum við
rætur fjallsins. Þar helliringdi en við létum það ekki á okkur fá og skoðuðum
meðal annars hina fallegu Dawson Falls. Um kvöldið keyrðum við til bæjarins New
Plymoth þar sem við gistum á móteli um nóttina.

Næsta dag vöknuðum við fersk og skelltum okkur í gönguferð
meðfram sjónum í New Plymoth (foreldrar mínir hata ekki labbitúrana). Við
kíktum svo á safn um allt milli himins og jarðar tengt Nýja Sjálandi. Við
keyrðum svo af stað aftur á kagganum góða og eyddum restinni af deginum í að
skoða landið með fram strandlengjunni. Við komum aftur til Derics og Patriciu
um kvöldið, borðuðum hjá þeim góðan mat og lögðumst svo til hvílu undir
rafmagnshitateppunum okkar (pant eignast svoleiðis!).
Síðasta daginn keyrðum við aftur til Wellington þaðan sem
flugið okkar átti að fara og komum þá við á pínulitlu safni hjá
Weta-fyrirtækinu sem sá meðal annars um hluta af búningunum og tæknibrellunum í
Lord of the Rings. Við flugum svo aftur til Sydney og ég gæddi mér á enn einni
ógeðslegri flugvélamáltíðinni (þeirri sjöttu á fimm dögum).

Rétt eftir að við komum „heim“ til Sydney vorum við sótt af
öðrum félaga pabba, Paul og syni hans, André sem er jafngamall mér. Þeir buðu
okkur út að borða og André gaf mér góð tips um það sem er möst að gera í
Sydney. Við ákváðum að reyna að hittast aftur seinna svo hann gæti kynnt mig
fyrir „everyday life“ unga fólksins hérna niður frá.
Í dag kíkti ég svo í búðir í miðbænum en þær eru
vandræðalega dýrar svo ég gafst upp á fatakaupum endanum og keypti mér bara
hárþurrku í staðinn. Á morgun er spáð sól og blíðu svo þá stefni ég á að gera
heiðarlega tilraun til tans (sem í mínu tilfelli er venjulega fínt orð yfir
sólbruna) á hinni frægu Bondi Beach. Á föstudaginn fer ég svo í Surf camp úti
við ströndina, tveimur tímum frá Sydney en meira um það síðar...
-Fríða